Categoría: Sarao Studio

“Altar”, exposición de Carmen Seijas en Sarao Studio

Publicado en Carmen Seijas,Exposición Individual,Sarao StudioEtiquetado ,,Deixa o teu comentario.

O pasado xoves 22 de xuño inaugurouse “Altar”, a primeira exposición en solitario de Carmen Seijas en Sarao Studio, a galería de Ferrol da que vos falei hai unhas entradas. Aproveito para reiterar a miña recomendación de que os sigades en redes, traen un verán cargado de exposicións e obradoiros chulísimos. Este primeiro verán da galería comeza con “Altar”, a cuarta exposición individual de Carmen Seijas despois dunha pausa de oito anos durante a que só expuxo en mostras colectivas, adicando as súas enerxías á autoxestión do seu proxecto.

Carmen naceu e creceu en Betanzos e estudou Belas Artes en Pontevedra, Bélxica e Barcelona. Quedouse na capital catalá para facer un mestrado de investigación artística, e estableceuse alí como artista. Non foi un camiño doado, e de aí que pasara case unha década sen facer exposicións individuais. Houbo -e segue habendo- moito traballo para chegar á posición na que se atopa agora, que vive da súa arte e pode producir por desexo e non por obriga. Así e todo, non mira con mágoa eses anos precarios nos que traballaba co material que houbera dispoñible e expoñía en espazos en desuso pagando en especie. Din que a necesidade agudiza o enxeño, e Seijas agudizouno tanto que agora, pese a non ter da primeira, anda sobrada do segundo.

“Altar” é un reflexo disto. O nome resume nunha palabra o que está acontecendo no espazo: Sarao queda cuberta da obra de Seijas, desbordando arte por todas partes con máis de oitenta pezas diferentes colgando das paredes, pendurando do teito e descansando nas repisas. Carmen non se limita a levar á súa arte á galería, leva todo o seu estudo. O seu obxectivo é que sexa unha experiencia inmersiva e o consegue desde o primeiro momento, cun escaparate hipnótico que semella unha xanela a un obradoiro no medio dunha fraga. No interior, acompañando aos seus cadros e láminas, atopamos veas, pólas, follas de fieitos, pedras e candeeiros que crean unha atmosfera máxica.

Seijas é unha persoa moi espiritual cunha arte íntima e introspectiva, que abarca o seu interior e o universo enteiro. Por este motivo, a súa obra está cargada de maxia, misticismo e natureza, do mundo que habita. A artista retrata a inmensidade do ceo, a intensidade do lume, a forza da lúa, a calma da noite, a vida do bosque… Esta mostra recolle unha selección de obras realizadas nos últimos oito anos nas que podemos ver todo isto e máis. A exposición é un altar ao solsticio de verán, á noite meiga por excelencia. Inaugurouse o día anterior como homenaxe e benvida, a medio camiño entre o culto e a celebración.

Algunhas das imaxes están en branco e negro e outras a cor, algunhas son do tamaño dunha postal e outras do dun póster. Hai corpos, rostros, animais, plantas, corpos celestes. Hai tanto que ver que penso que o mellor é visitala en máis dunha ocasión, porque require -e merece- unha ollada atenta e aberta. Chaman especialmente a atención as pezas de tela intervida, que son manteis de segunda man da tenda da súa nai (El Rastro de Merce) sobre os que traballa. Gústalle a idea de que sexan obras colaborativas, bordadas por outras mans anteriores ás súas e pintadas por ela, apelando a unha sorte de inconsciente colectivo que consegue que o seu traballo sexa perenne.

“Altar” é unha das exposicións máis especiais que visitei nestes últimos meses. Conquistoume desde antes de entrar polo orixinal da proposta, diferente ao cadrado branco habitual e pensada ao detalle. Mirei a eses grandes ollos que teñen os personaxes de Seijas, sentín a fría brisa das noites de lúa que captura, escoitei os ruidiños da fauna do bosque e notei nas meixelas o calor dos seus lumes. A obra de Carmen é inmensa e profundamente evocadora. Transmitiume moita paz e inspiroume moito. Recoméndovos fortemente que vos acheguedes a ver o claro de lúa no que convertiu temporalmente a Sarao e que sigades o seu traballo. Agardo que sintades o mesmo ca min, xa me contaredes.

Presentación de “Rojo” en Sarao Studio

Publicado en Exposición Individual,Marta Waterme,Presentación,Sandra Rego,Sarao StudioEtiquetado ,,,,1 Comentario

A recensión de hoxe é un pouco diferente, porque a exposición á que fai referencia xa non se pode visitar. Pero que non cunda o pánico, podedes desfrutala doutra maneira bastante especial, máis íntima e sen data de caducidade. Cóntovos axiña, primeiro, comecemos polo principio. O pasado venres 5 de maio Sandra Rego e Marta Waterme presentaron “Rojo” en Sarao Studio acompañadas de Raquel Villanueva, que fixo de entrevistadora e moderadora. As tres mulleres falaron de opresión e liberación, de amizade e acompañamento, da arte como medio de expresión identitaria e da importancia da visibilidade. Foi un evento cargado de boa enerxía, de creatividade e de ganas de mellorar o mundo.

Escenario da presentación en Sarao Studio (foto propia)

Sarao é unha galería que abriu a finais de marzo en Ferrol cun proxecto tan único como necesario na comarca galega. Laura Freire e Néstor da Silva teñen tan claros os seus ideais respecto ao mundo da arte que alugaron un espazo comercial nunha das rúas principais da cidade e o converteron nun espazo creativo, que funciona ao tempo como galería, coworking e centro cultural. Conscientes do elitismo que rodea ao mundo artístico e asqueados por el, decidiron dar voz a tódolos artistas, novos ou asentados, hiperrealistas ou abstractos, visuais ou sonoros. O resultado é unha gran bocanada de aire fresco para a cidade marítima, unha gran ilusión para todos os involucrados e unha agradable sorpresa para os que pasan por diante do local e se animan a entrar a formar parte do sarao.

Non existía un lugar mellor para presentar “Rojo”, e non había un proxecto mellor para inaugurar as presentacións de libros en Sarao. A mesma paixón creativa que moveu a Laura e Néstor, xuntou a Sandra e Marta. A primeira é unha xornalista ferrolana e a segunda unha ilustradora catalá; ambas estaban destinadas a coñecerse e vivir a amizade tan pura que as une, unidas por ese fío vermello que as abraza e que da cor e nome ao seu proxecto en común.

Ilustración de Marta Waterme para “Rojo”, recuperada de https://libros.com/crowdfunding/rojo/

En xullo do 2021 “Rojo” foi a súa primeira exposición conxunta, na Casa Sagnier de Barcelona. Da cidade natal de Marta pasou á de Sandra, e en setembro dese mesmo ano “Rojo” era a súa exposición conxunta no Torrente Ballester. A mostra estaba composta por unha serie de ilustracións acompañadas de poemas. Estas parellas eran o resultado dun exercicio creativo no que as artistas escolleron unha decena de conceptos que para elas representan a experiencia feminina, sobre os que traballaron como mellor saben: Marta plasmounos en imaxes e Sandra en palabras.

As exposicións en Barcelona e Ferrol deixaron claro que as dúas voces detrás de “Rojo” representaban a miles, que as experiencias persoais destas dúas mulleres foran vividas por moitas outras; que eses medos, soños e dores son sentidos por unha lexión. Postas a escribir do que non se fala e a ilustrar o que se oculta, Sandra e Marta converteron a exposición nun poemario, dez conceptos en setenta e seis páxinas e unha cor nun himno.

Sandra colgando unha das ilustracións de Marta (foto propia)
Marta indicando a Sandra onde colocar a ilustración (foto propia)

O pasado venres presentábano en Sarao con orgullo, alegría e moita emoción. Na esquina detrás da mesa desde a que falaban do proxecto, as ilustracións de Marta -principalmente pintadas con acuarela pero tamén con toques de acrílico, grafito e pastel- colgaban das paredes. No resto da galería a xente atendía sentada nas cadeiras, nas escaleiras e nas repisas. As últimas persoas en chegar atendían de pé desde a entrada, escoitando as palabras das artistas, rindo coas súas anécdotas e asentindo coas súas reivindicacións. Foi unha presentación íntima e sinxela que fundiu a tódalas participantes nun abrazo invisible, poñendo á amizade e a sororidade en primeira liña e empequenecendo en voz alta a eses monstros que crecen no silencio, como a culpa ou a ansiedade.

Os orixinais de Marta xa non poden visitarse en Sarao, a exposición durou o que a presentación do libro. Afortunadamente, podedes ver esas ilustracións, ler eses poemas e apoiar a esas artistas mercando o seu poemario. Deixaron cinco exemplares na galería, firmados por elas e acompañados dun marcapáxinas artesanal feito con moito agarimo e bo facer polas hábiles mans da nai de Sandra. “Rojo” custa vinte euros e acompaña, abraza, alenta e remove. Non volo perdades.