Etiqueta: Exposición Individual

“Lindeira”, exposición de Sonia Navarro na galería Vilaseco

Publicado en Exposición Individual,Galería Vilaseco,Sonia NavarroEtiquetado ,,Deixa o teu comentario.
  • Título: Lindeira
  • Artista: Sonia Navarro
  • Comisario: Miriam Vilaseco, Carolina Núñez e Cristina Veiras
  • Ubicación: Galería Vilaseco (A Coruña)
  • Duración: ata o 27 de xullo
  • Prezo: gratuíta

O pasado xoves 27 de abril inaugurouse a primeira exposición individual de Sonia Navarro na Galería Vilaseco. A artista murciana optou por falar cos asistentes en grupiños reducidos no canto de facer un discurso para todo o público, preferindo establecer diálogos e non pronunciar un monólogo.

Foi unha sorte poder comentar con Sonia o seu traballo, centrado no feminino e no rural mediante o téxtil. Esta liña temática ven marcada polas súas avoas: mulleres que, pese a no ter tido a oportunidade de estudar, ensinaron a Navarro todo aquilo que non se aprende na universidade, ese saber popular transmitido de xeración en xeración. O título de “Lindeira” homenaxea a esas mulleres que saben por onde vai a linde sen necesidade de mapas, que traballan coas mans na horta e na tela e para as que é case imposible saír dunha zona acoutada por unhas liñas invisibles aos ollos alleos pero que as encerran no campo.

Primeira sala de “Lindeira”. Foto extraída de https://www.vilaseco.com/portfolio/lindeira/

A exposición está composta por dez pezas elaboradas con diversos materiais como o esparto, o fieltro, o papel ou a madeira. Ao entrar na primeira sala topámonos con catro impoñentes balcóns que ocupan a parede principal. Creounos pensando nos ajuares que sacaban as mulleres do sur aos balcóns durante as festas, presumindo con orgullo das súas mellores labores.

Caminos de trazo, foto propia.

Fronte aos balcóns colgan tres dos oito collages que compoñen “Caminos de trazo”, unhas pezas nas que Navarro mestura patróns de costura e planos de cidades debuxando con pespuntes os camiños. Esta obra naceu dun experimento que fixo coas súas avoas, capaces de seguir sen problema un patrón de xastre pero con grandes dificultades para comprender un plano urbano. A última peza da sala é L.A.I., un collage de pequeno formato realizado en feltro sobre bastidor con figuras que evocan ás pernas femininas.

Dunha primeira sala centrada na tela e o fío chegamos a unha segunda sala centrada no esparto. Aquí atopamos as dúas obras que completan a mostra: dúas grandes pezas en relieve realizadas con esparto tinguido e sen tinguir que colgan das paredes coa caída lixeira dunha tea pese ao seu grosor. O xogo de luces e sombras que conseguen eses pregos converten ao esparto en material escultórico, saíndo da parede e creando un espazo propio.

Peza de esparto bicolor: o negro está tinguido e o dourado é a cor natural do esparto ao secar. Foto propia.
Foto da sala das pezas de esparto, extraída de https://www.vilaseco.com/portfolio/lindeira/

“Lindeira” plasma todo un discurso en apenas dez obras, reivindicando o valor do traballo desas mulleres dedicadas ás labores manuais e apremando ao espectador a valorar a artesanía. A reinterpretación que fai Navarro dos elementos relacionados coa costura que tan ben entenden as súas avoas para levar ás súas ensinanzas ao mundo da arte contemporánea é unha homenaxe tan orixinal como potente. As obras de Sonia desmontan as lindes e conseguen que o rural conquiste todo a base de pespuntes, bordados e trenzados, colgando plantas das paredes e reinventando os planos.

Exposición de Street View Compostela no espazo de Acéfala en Monte Alto

Publicado en Acéfala,Exposición Individual,StreetviewcompostelaEtiquetado ,,Deixa o teu comentario.
  • Título: Street View Compostela
  • Artista: Sara Giunta
  • Comisario: Sara Giunta
  • Ubicación: Rúa Joaquín González, 73. Espazo de Acéfala en Monte Alto (A Coruña)
  • Duración: ata finais de abril
  • Prezo: gratuíta

No mediodía do pasado sábado 1 de abril inaugurouse en Acéfala unha exposición individual do proxecto Street View Compostela comisariada pola propia artista, Sara Giunta. Acéfala é un colectivo cultural horizontal sen ánimo de lucro que conta cun espazo autónomo e autoxestionado no barrio de Monte Alto, no que acolle propostas e actividades propias e externas. O colectivo ten entre os seus obxectivos a promoción e difusión da creación artística, cultural, técnica e filosófica e o fomento do pensamento crítico, liberdade e apoio mutuo.

Tendo en conta esas intencións, queda claro que é o espazo idóneo para expoñer as obras do proxecto de Giunta. En palabras da artista, o proxecto “nace influenciado, por unha banda, pola obra dixital de artistas como Jon Rafman ou Michael Wolf, que cuestiona a autoría da propia obra ao reapropiarse de imaxes capturadas pola empresa Google; pola outra, polo desexo de explorar os espazos limítrofes das cidades galegas (tomando como referencia a súa capital) onde se encontran o ámbito urbano e rural”.

Na conta de Instagram na que a artista comparte eses momentos capturados polos nove ollos de Google e recapturados polo seu rato hai máis de cen fotografías. Para esta primeira exposición, Giunta seleccionou un total de vinte que considera que resumen o proxecto, as súas influencias e as súas intencións. Sara estuda Historia da Arte e comezou streetviewcompostela nun duro momento persoal no que non era quen de saír á rúa. Comezou a pasear por Maps, fixándose nesas vidas captadas por Google, e decidiu recaptalas e poñelas en valor. Detrás da súa conta hai centos de horas de paseos virtuais por diferentes anos, e unha elección consciente de qué contexto incluír en cada fotografía e de como encadrala para que transmita a maior naturalidade posible.

Nas imaxes aparecen esceas cotiás interrompidas por ese obxecto estraño concentrado en mapealo todo. Así e todo, a vida segue. As caras aparecen difuminadas pero as posturas delatan as olladas directas da xente. O coche de Google pasa diante de xente tendendo a roupa, de señoras sentadas á sombra, de señores con ferramentas, de adolescentes xogando, de nenos andando, de veciños falando. A bola de cámaras non entende de intimidades, de horarios nin de ritmos, e intriga, incomoda e sorprende aos personaxes que vemos na obra de Giunta, que son persoas da vida real que simplemente estaban habitando o exterior.

A artista decidiu agrupalas imaxes por gamas cromáticas, creando un percorrido que comeza no verde do campo e remata no gris das aceiras dos barrios. É unha mostra pequena e íntima, profundamente evocadora que fala doutros modos de vida dentro e fora da cidade. O traballo de Giunta ofrece unha ollada moito máis amable que a dos seus inspiradores -Rafman e Wolf- representando o traballo e o descanso, a soidade e a compañía, o ritmo pausado e a roda que non deixa de xirar.

Podedes visitala ata finais de mes e podedes seguir a Sara en Instagram na conta de streetviewcompostela e na de diariostreetview, onde postea imaxes de toda a Galiza rural e non só da capital. A maiores, ten un proxecto de cerámica chamado ceramicaspombal onde comparte as pezas que realiza, cun estilo moi propio e dunha gran beleza.

“Pinta!” exposición de Raúl Álvarez na Sala de Exposicións de María Pita

Publicado en Exposición Individual,Raúl ÁlvarezEtiquetado ,,1 Comentario
  • Título: Pinta!
  • Artista: Raúl Álvarez
  • Comisario: Pedro Taboada de Zúñiga
  • Ubicación: Sala de exposicións do Palacio Municipal María Pita (A Coruña)
  • Duración: ata o 17 de maio
  • Prezo: gratuíta

O pasado venres 24 de marzo inaugurouse na Sala de Exposicións do Palacio Municipal de María Pita (A Coruña) unha exposición individual da obra de Raúl Álvarez, comisariada por Pedro Taboada e titulada “Pinta!”. A inauguración comezou ás sete da tarde e apenas unha hora despois Diana Sobral -concelleira de Mercados, Comercio e Barrios- introducía os discursos de Pedro e Raúl ante unha sala repleta de persoas.

O comisario explicou que o nome da exposición é a palabra que máis lle repite ao seu amigo e artista. Contaba que cada vez que Raúl comeza a falarlle dunha idea para unha posible obra e desenvolve en palabras cada detalle da mesma, el responde simplemente “Pinta!”, animándoo a saír do bucle e coller o pincel. Unha chamada á acción tan fundamental para o traballo do artista que preside o seu estudo para que nunca a esqueza.  Pedro asegurou que “Pinta!” é un mantra e un refuxio, a mellor palabra coa que bautizar unha exposición individual do traballo do artista nestes últimos anos.

Raúl falando ante a atenta ollada de Pedro. Foto cedida polo artista.

Raúl, visiblemente emocionado, desfíxose en palabras de agradecemento para a súa familia e amigos, o público e os donos das súas obras que as cederon para ser exhibidas na exposición. Madrileño de nacemento e coruñés de adopción, leva case media vida vivindo na cidade de cristal. Aquí, o seu romance co mar traspasou o pensamento e materializouse nunha obra pictórica cargada de azul que ten como eixos principais a auga e a figura humano, nun estilo hiperrealista que consegue traspasar o visual e activar o resto de sentidos, con obras que recenden a salitre e soan como as ondas do mar.

Antes de cruzar o limiar da sala xa vemos resumido todo este discurso no cadro central. A exposición está formada por unha decena de agrupacións de cadros, pero hai un de gran tamaño que está unicamente acompañado polo nome do artista e o da exposición. É o quinto cadro da serie “Engullido por Poseidón” que consiste en autorretratos nos que o pintor está de costas ao espectador, en actitude tranquila e relaxada mentres olas xigantes se achegan a el. Unha obra moi potente que case se pode escoitar, cun contraste moi rechamante entre a calma e a furia e que nace da paz que lle transmite a Raúl pintar á auga, sentíndose “libre de medo ante unha situación caótica”.

Entrada de “Pinta!”, con “Engullido por Poseidón V” de fondo. Foto propia.

“Pinta!” non ten realmente un percorrido establecido porque funciona independentemente de por onde empeces, invitando ao público a pasear entre os conxuntos e contemplar o equilibrio entre os mesmos. Un detalle que chama a atención -ao meu parecer, dunha maneira moi positiva- é que os grupos de cadros non seguen unha orde cronolóxica ou estilística. Pregunteille a Pedro por esta disposición e contoume que o fixo co obxectivo de simular unha forma doméstica. Nunha casa non aparecen todas as obras dunha mesma serie, conviven diferentes estilos e diferentes autores. Pareceume todo un acerto.

Raúl explicando un dos cadros. Foto cedida polo artista.
Visitante ollando “Engullido por Poseidón V”. Foto cedida polo artista.
“Acuatic hand”. Foto propia.

Ao facer estas composicións con cadros de distintos períodos dentro da obra de Raúl, establécese un diálogo entre os mesmos que o espectador pode intentar descifrar. O comisario quería que cada peza recibise a suficiente atención, e ao romper coa estrutura cronolóxica convencional conseguiu individualizalas, facendo que destaquen moito máis que se estiveran rodeadas das súas compañeiras de serie.

Debo recoñecer que hai dúas series polas que eu sinto unha particular debilidade: a das brochadas tridimensionais que escapan do lenzo e a das tablillas de madeira cadradas con paisaxes marítimos. Así e todo, non sería capaz de escoller unha obra preferida porque houbo moitas outras que me sorprenderon gratamente; como “El imaginario de Leo”, un cadro intervido polo fillo do artista, ou “Acuatic hand I”, unha peza de acrílico e lapis sobre papel e madeira.

“Reflejos blancos” (óleo sobre madeira) e “El imaginario de Leo” (óleo sobre madeira intervido por Leo). Foto propia.

En “Pinta!” hai máis de medio centenar de obras de cadros que falan de natureza, inspiración e cor. Tódalas agrupacións teñen puntos en común e todas funcionan en solitario. Hai imaxes familiares, imaxes veraniegas, mares en calma e en tormenta e cranios que representan a cabeza do artista entre pinceis, tubos e libros de Historia da Arte. É unha mostra profundamente persoal na que podemos asomarnos ao proceso creativo de Raúl e coñecer as súas inspiracións, obsesións e motivacións.

Exposición de Flavita Banana en galería Maraca

Publicado en Exposición Individual,Flavita Banana,Galería MaracaEtiquetado ,,Deixa o teu comentario.

  • Título: EXPO FLAVITA BANANA ¡LOS AUTÉNTICOS DIBUS ORIGINALES!
  • Artista: Flavita Banana
  • Comisario: Raul Bermudez Dominguez
  • Ubicación: Galería Maraca (Rúa do Doutor Cadaval, 12, Vigo)
  • Duración: ata o 12 de abril do 2023.
  • Prezo: gratuíta.

O pasado xoves 16 de marzo inaugurouse na Galería Maraca (Vigo) unha exposición de orixinais de Flavita Banana que se poderá visitar ata o 12 de abril. A inauguración da exposición serviu ao tempo como presentación do último libro da autora, Archivos Lunares, unha recompilación dos seus mellores chistes dos últimos anos.

O comisario da exposición, Raúl Bermúdez, foi o encargado de entrevistar á autora na presentación do libro. A entrevista sentiuse máis ben coma unha charla distendida entre amigos, coma un capítulo de Domingo de Bajón (o podcast de Flavita e Ricardo Moya en Podimo) no que no canto de estar Ricardo, aparece Raúl. A galería estaba abarrotada de xente, cos cristais embazados polo contraste entre a incesante choiva galega do exterior e a multitude concentrada no interior. Un público atento e entregado que deixaba escapar gargalladas de vez en cando pero sen interromper nunca a conversa.

A charla/conversa/entrevista durou darredor dunha hora, e durante ese tempo Flavita falou dunha forma moi honesta do seu desfrute da liña e da expresión, da súa personalidade ambiciosa que fai que sempre teña novas metas que conquistar, do seu camiño ata chegar a onde está e do futuro que imaxina, confesando que o soño da súa vida é ter un viveiro e adicarse a ser xardineira. Explicou que ela é debuxanta, non ilustradora; porque ilustrar é poñer imaxes a textos e ela escribe, ilustra e xera o contido, as palabras.

É difícil definir a Flavita porque son moitos os termos que poden servir para identificala e ningún abarca por completo a súa esencia. Artista, viñetista, cómica, ela descríbese a si mesma co termo catalá “ninotaira”, sendo ninot un personaxe debuxado e ninotaira a persoa que debuxa os ninots. O ninots de Flavia son facilmente recoñecibles grazas ao estilo tan propio que ten. Como curiosidade, contou que como decidiu que non tiveran ollos ten que esforzarse particularmente nas súas posturas, en facer que os corpos transmitan as emocións.

Os orixinais expostos na Galería Maraca transmiten unha chea de emocións, tratan temas cotiás e fan reivindicacións sociais desde un ton tan distendido como o da conversa entre Flavia e Raúl. Subindo as escaleiras da galería, nese segundo piso da mesma que rodea ao primeiro, colgan nas paredes decenas de orixinais da ninotaira enmarcados en sinxelos marcos negros con paspartús da mesma cor. Orixinais que falan da meritocracia, do patriarcado, da emigración, da explotación e da autoexplotación; pero tamén da natureza, da lectura e da ambición.

Paga a pena visitar a exposición, desfrutar do proxecto tan interesante que é a Galería Maraca e seguir de cerca a Flavita Banana antes de que deixe todo para irse coas plantas.